@Ανάσταση

Μια πασχαλίτσα όνειρο όνειρο,
βουλίτσες.
Τις εδικές σου φτερούγες άνοιξε, 

θαύμασε.
Ωσεί παρών: άνοιξης, λαμπρή, ανάσταση!
Θαυμαστά των ποιητών αναστάσιμα έργα!

Kostis nil - Λαμπρή - 2016

@ΓΟΛΓΟΘΑΣ (3)

Με πίστη να υπερβείς, με πίστη, τα βάσανα σου

Ωσεί παρών

Όρος των ελαιών, όρη δακρύων, απλήρωτα χρέη

Της εδικής σου προσμονής, ταπεινής αιτίασης

μοναξιάς

στέψης αγκάθινη, ακολουθίας - μαρτύριο

Των εδικών σου κτύπων

πληγωμένων γονάτων

πάνω στη ξερή πέτρα, Σταυρός, ξεμάτωμα

Kostis nil - Μεγάλη Παρασκευή 2016

Photo Press

Στη μία του πρώτου μήνα, έτους

δύο χιλιάδες και δύο

σ’ αγάπησα

Αφού πρώτα αγκάλιασα

τα σπαγγέτι της διαφήμισης

του μεγάλου καναλιού έρωτας

      *

Έτσι ήρθε η εποχή του σκότους

πλέον

Με λεηλατημένο το άρμα

αφήνοντας πίσω τους πρωτόπλαστους

ακολουθώντας πορεία, την παντοτινή

      *

Και στη γωνία τράπεζα Αμερικάνικη

τράπεζα Γερμανική. Τράπεζα της Αγγλίας

Είμαστε στην πράσινη περίοδο, $

στη προκεχωριμένη ζώνη του ζήτω. Ζήτω ευρώ!
Ζήτω…

Αριθμός λογαριασμού και σ’ επισκέπτομαι
πιστός

γωνία Πανεπιστήμιου και Κοραή

      * 

Τράπεζα, εγώ είπες φτιάχτηκα

με τις μυτιές των τρωκτικών

της ψιλής άμμου, της άσπρης ζάχαρης

Βρήκα βρώμικα πόδια κι εκείνα ξέρουν

ξεπλένονται

σε πεντακάθαρα ποτάμια                                 

Ψάρεψα, κι έχω καλά δίχτυα

Κρατιέμαι πιο

απ’ ένα δισεκατομμύριο λεύκες

     *

Είμαι πάντα γωνία

Κοραή και Πανεπιστήμιου

σε περιμένω αν το αποφασίσεις

με την αγαπημένη σου ή δίχως

Κι αν έχεις βρώμικα πόδια, δε θα σε μόνος

Ένα βιβλιαράκι και κάμποσα μηδενικά

θα σ’ αναστήσουν

Στην πείνα θα ’χεις κάτι να τσιμπήσεις

Στο πόλεμο, άρχοντας μου εσύ

     *

Άλως πως, ένα κουρέλι του σάπιου ανέμου

θα περιφέρεσαι μεσ' τη λίγδα

μεσ' τη μαύρη τυραννία

Πάντα σου, δικαίωμα, θα καθρεπτίζεις το καλάμι

δίχως ψάρι, τίποτα ζωντανό να σπαρταρά

θα είσαι μπροστά, πρώτη γραμμή, τιμή σου 
photo press

μέσα σου τι άλλο, θα διηγείσαι στους καιρούς

πώς, εγώ το νούμερο, μηδενικού λογαριασμού, κατοικών εις…

Καταστράφηκα!

Kostis nil - Αύγουστος 2005

The site www.πίτσαΠαρκ

*χαρισμένο στη/στους φίλη/φίλους

 της Κυριακής the site πίτσα Παρκ

*στους θαμώνες/φίλους                          

*στο προσωπικό/νέα παιδιά

*οικογένεια/Μπουρλή

Μια ομάδα φίλων

Στη πίτσα Παρκ σερβίρουν εν πολλοίς, διαθέσεις

Μνημείο για γελάκια, διάφορα ξινά

Άνευ πίτσας

Κάποιες φορές μ’ ένα τσίπουρο στο χέρι
Τείνουν εις υγείαν,

Μιλώντας μπουρ, μπουρ, αδιαλείπτως

Άδηλα, Γαργαντούας/Πανταγκρυέλ σε νέα έκδοση

                 *

Πέφτοντας αύτανδρα σε παγίδα

Κάθε Κυριακή ραντεβού στις έντεκα

Με αστεϊσμούς πειράγματα, άνευ ρω

(Μόνο μαζί μου μην τα βάζετε!)

Περιμένοντας όπως πάντα να λιώσουν οι πάγοι

              *

Σ αυτή την ξένη χώρα που έγινε δική μου

Οι φίλοι στην πίτσα Πάρκ

Τόσο γνωστοί, που αν πω τ' όνομα σας

Θα με γνωρίσετε από το χθες, το σήμερα

Κι ως φαίνεται, με περιμάζεψαν τα στάσιμα νερά της

Φύλλα που έγιναν βροχή, οι έγνοιες μας

Φύλλα φτερά, μα που η χάρη μας

Που η χαρά μας

                  *

Κέρασε ένα τσίπουρο φίλε

Που μόνος κερνάς τον εαυτό σου

Ούτε αστροναύτης μοναδικός σ’ άλλο πλανήτη

Αυτός ο πλανήτης με μένα και σένα

Πίνοντας σκέτο καφέ

Μια που στη ζάχαρη εκδόθηκε ένταλμα

Και συ ξέρω, υπόλοιπα των λόγων σου

Εκείνα που με βρωμάνε είναι της γειτονιά μας

Της Χώρας μου. Δικά σου και δικά μου

Δεν εντάσσονται ούτε σε περισυλλογή εκ ταμάτων

Μάλα πολλά, περιττωμάτων των σκύλων

Του πάρκου, του πάρκου με θέα

Που χέζουν εν ελευθερία την πρόσοψη μας

                   *

Μα φίλε                             

Κοίτα απέναντι βρέχει, κοίτα τα πεύκα κυματίζουν

Κοίτα τον ήλιο. Να η άνοιξη, ένα κοτσύφι

Κάτω στο σιντριβάνι καθρεφτίζει τον έρωτα του

Και τα παιδάκια σε στιγμές, τρέχουν πάνω, κάτω

Πάντα μια μικρή ιστορία κυματίζει, χάδι παιδικό

                *

Είναι μια ιστορία, ότι μαγικό ρίχνει τους προβολείς

Περνά απ’ το πλακόστρωτο σε συνοδεύει

Κάθε Κυριακή ακούραστη μικρή μου ιστορία, ψάχνει

Ένα κουβάρι, ένας μίτος, γλυκιά μου Αριάδνη

Κάθεται δίπλα στις άδειες καρέκλες, τραπέζι

Ακούει πονά, σφαδάζει, έτσι ο καρπός, ο ποιητής

Οι ανθισμένες αμυγδαλιές που σχόλασαν ενωρίς

Άδικα περιμένουν τον καρπό να ωριμάσει

                  *

Μα φίλε Μπουρλή

Πάρε παρουσίες, μέτρα κεφάλια και φέρε τσίπουρα

Κάνε τα όλα μια σούμα κι όποιος δεν ωριμάσει

Σου μαρτυρώ, όποιος δεν γίνει καλός πελάτης

Στείλε τον απέναντι να βοσκίσει τη γίδα!

Γιατί ο καιρός δεν επιτρέπει, καμένο εγκέφαλο

Κεφάλι τρίκερο και όρισε πρόσωπο

Όρισε αναμνηστική φωτογραφία, και πριν τα φλας

Κάντε μαζί μου, όλοι τζιζζζζζζζζζζζζζζζζζζ!

Κάντε όλοι εις υγεία, με ένταση της φωνής σας

Σκάστε χαμόγελο Φίλοι μου, αγαπάτε αλλήλους

Ζήστε όσο, μια ζωή έρωτας, παίζοντας τα ρέστα σας

Στην αναμνηστική φωτογραφία βάλτε το αποτύπωμα

Φυλάχτε για το τέλος μ' ένταση, το χειροκρότημα

Απαγγείλετε παιδικά το ποίημα, τη ζωή, πάλι τον έρωτα

Πριν το διαστημόπλοιο περιπλανηθεί σ’ άλλον πλανήτη

Και συ περίλυπος από ψηλά, ξέρω γλυκά θα νοσταλγήσεις

Τσίπουρο/βραστή πατάτα. The site www.πίτσα Παρκ

 Kostis nil - wwwπίτσαΠαρκ - 10 Απρίλη 2016

Οδηγός στοιχείων Σώματος

Πάντα άξιον απορίας, το σώμα απόρησε

προσδιόρισε εαυτόν με φόβο 

ως σφικτοδεμένο φιογκάκι

μπρος από παρέλαση ανυποψίαστων γεγονότων.

                     *

Την πρώτη φορά θυμάμαι ότι έβρεχε

και στάθηκα μ’ ανοιχτή την παλάμη

το σύννεφο εκείνο είδε καλόπιστα

την ενότητα της ψυχής.

                *               

Τότε σαν στάλα γεγονότων

μιας παιδικής ψυχής γεμάτη φως.

Οι πρώτες σταγόνες

έγιναν χιτώνας, κέντημα ζωής

ήταν μια δροσερή μπόρα

με ήχους γλυκούς κι επιτακτικούς, μια μουσική.

                      *

Έτσι γεννήθηκε η πρώτη μουσική στο σώμα

που μετέπειτα γεμάτο φόβους περιπλανήθηκε.

                      *

Ώσπου μια μέρα εκείνο το σώμα

Να όπως βλέπεται το ώριμο στάχυ

να γέρνει τον καρπό του στο κάμπο.

Εκείνο το σώμα έγερνε συνεχώς το κεφάλι

ώσπου μέσα στην ερημιά, κοντά στο πουθενά

ήρθε η πρώτη βροντή, μετέπειτα επακολούθησε

ισχυρή καταιγίδα

Το σώμα χάθηκε σαν αστραπή κι ένα ρυάκι έμεινε ξοπίσω.

                       *

Θέλω να πιστεύω πως πότιζε εκείνη τη γη

που τόσα δεχόταν.

                       *

Είπαν πως ήταν το σώμα το δικό σου

που ’τρεχε δίχως φόβους, όπως τότε παιδάκι στάθηκες

κι άφοβα τα δάχτυλα σου μάζευαν

σταφύλια και σύκα της βροχής.

Kostis nil - Οδηγός στοιχείων - Άνοιξη 2002

ΕΦΗΜΕΡΙΑ ΠΟΙΗΣΕΩΣ

*χαρισμένο στο, «Αλωνάκι της Ποίησης» blogspot.com

Σήμερον εφημερία ποιήσεως

στη διάθεση μου επείγοντα

βασανισμοί κι ολιγωρίες

Ατυχήματα λογής που οι σειρήνες μεταφέρουν

Κάντε στην μπάντα

ως ημέρα εφημερίας, φορεία ματωμένα

γάζες και μαλάξεις στη καρδιά

Ασύμπτωτες στιγμές διαφορετικών κυττάρων

Ο καθένας με πόνο

σήμερον εφημερία, με πόνο ψυχής

οι λέξεις λαβωμένες ελπίζουν περίθαλψης

Ελπίζουν ζωή με ημερομηνία λήξης

Ως φαίνεται όλα θα πεθάνουν

μονάχα οι λέξεις παίρνουν παράταση

σ’ αυτό η εφημερία της ποιήσεως στέκει 
φάρος

Που τη ζωή ελπίζει με λέξεις να παρατείνει

Kostis nil - Ημέρα ποιήσεως - Μάρτιος 2000

Το Ταξίδι της ΓΣΕΕ

*Rodos Palace hotel

*καλό breakfast

*entrance/exit, ΠΑΜΕ 

Όλα του Μάρτη κρύα, κι ας ταξίδεψες, δραπέτευσες

Από ψηλά σαν σε κοιτάζει ο Ατάβυρος ατάραχος

Με μάτι μισό. Σκληρά

Έτσι κοιτάζουν τα βουνά σαν πρέπει να φοβηθείς

Κάτι μπορεί να ξέρει κι ο Ατάβυρος, κρατιέται στα ύψη

Ο μόνος, καιρός τον καιρό, να μαστιγώνεται

Με τους βοριάδες του Αιγαίου να πληγιάζουν τις πλάτες του

                       *

Από εκείνη την παρτίδα σκάκι που χρόνια παίζει πριν σκάσει

στα χέρια μας

Φαγώθηκαν οι στρατιώτες τσάμπα, σε άνυδρη μάχη

Μπλέχτηκαν σε παγίδες με υλικά ληγμένα, ώσπου ένα κουβάρι

Είχες κλειστά τα μάτια και τι έβλεπες, εσύ στην κορυφή

της χάρτινης ΓΣΕΕ, πως νόμιζες είναι ένας θρόνος, με τέτοιο θράσος

Έτσι τον έζησες, έτσι μασκάρεψες, έτσι βεβαιωμένο ψέμα

                       *

Με ληγμένα ένσημα, μου είπαν είναι δρόμος που καίγεσαι

Τι πιόνι!

είναι η θέση σου Εργάτη, δίχως σκεπάρνι στη σκακιέρα

Για σκέψου γιατί το άλογο κουτσό και Συ ξέπεζος από πίστη

Μπροστά σου έχεις εκείνους που λάθρα σημάδεψαν την ιστορία

Έλεγαν εδώ και ’κείθεν, ποιος είναι ο εχθρός, ποιος είναι

Χρόνια λιβάνιζαν, χαρχάλιζες λιβανιστήρι, ιδού οι πατέρες

ιδού το φαλιμέντο

Για δες τους, όπως εκείνοι οι μνηστήρες εναλλάσσονται, στο Rodos Palace

Σήμερα κιόλας. Στη σάλα του ξενοδοχείου η χορωδία, μπροστά σε πιάνο

χάλκινα τα κομπολόγια ξεκαρδίζονται

Λάθρα την ιστορία σημάδεψαν καπνίζοντας το πούρο τους

Δεν είναι μυστικό, δεν είναι μυστικό οι ίδιοι δεν το κρύβουν

τα ’χουν γραμμένα

                       *

Συνεπαρσά μια χούφτα

Κανείς τους δεν κοίταξε προς τον Ατάβυρο, ρωτήστε τους

Κανείς τους ποτέ με σεβασμό μιας ιστορίας

Σαν έπαιρνε ο καθένας μικρόφωνο για χρόνια τσάβιζε, τσάβιζε

Έτσι τραυλίζουν εν χορώ, σηκώνουν τη γροθιά τους αδιάφορα

κι έπειτα τους παίρνει το ποτάμι. Σαν κάτι

Σε κείνο το κατέβασμα, έρχεται μια γλώσσα που παρασέρνει

που ξέρει να νικά, προφέρει δε χαρίζει

Και τιμωρός στερώντας τους το ρω

                       *

Αλλά που μείναμε. Σε κείνη την παρτίδα από σκάκι, ολόθερμη

Ο ένας μετά τον άλλον παραδίδουν άσεμνα μετάλλια

Μια που στο κέντρο στέκει ακόμα βασίλισσα η εξουσία

Ιππότες μου γλυκά μου πρόσωπα μη με κοιτάτε, πικρόχολα

Και συ Ιππότη Mανταλάκια μέσα στο κάστρο, με πούρο σβηστό

μια φωτογραφία σας χρειάζομαι

Σαν μασκαράδες, έτσι στολίζονται λογής γραφειοκράτες, σαν φρούτα

πάντα τα φρούτα εποχής, έχουν τις μυρουδιές τους

                        *

Μα είμαι σκληρός μου είπε ο Ατάβυρος, είμαι ψηλά

Τα βλέπω όλα, εγώ, ποτέ δε συγχωρώ

Στη νέα παρτίδα, παίρνω χρόνο, μια κι έξω, για μια παρτίδα σκάκι

Να σας κερδίσω, όλους, είναι καιρός! είναι καιρός!

Kostis nil - όλα του Μάρτη κρύα - 2016