Τούτα τα χέρια και σώμα
Κόκκοι αδέξιοι,
Συστρέφοντας εξάμετρα!
Φυσάνε απ' μέσα της φωτιάς γυαλί.
Απ' μέσα του ροδιού αναπηδάει
Απ' μέσα αίμα ρέει,
Ξίφος ασημοκαρφωμένο!
Μ' αφύλαχτη, την ονειροπόλα αγκαλιά μου.
κόκκοι, Kostis nil - Μάιος 2022
Τούτα τα χέρια και σώμα
Κόκκοι αδέξιοι,
Συστρέφοντας εξάμετρα!
Φυσάνε απ' μέσα της φωτιάς γυαλί.
Απ' μέσα του ροδιού αναπηδάει
Απ' μέσα αίμα ρέει,
Ξίφος ασημοκαρφωμένο!
Μ' αφύλαχτη, την ονειροπόλα αγκαλιά μου.
κόκκοι, Kostis nil - Μάιος 2022
Τις επόμενες μέρες, μόνη, ολομόναχη
Τοπίο με λευκή ομίχλη,
Ολοστρόγγυλη κοιλιά!
Το υπέροχο φεγγάρι φώτιζε τον κήπο.
Περπατούσε σαν μέσα σε κοιλάδα
Κολυμπούσε δίχως φτερά,
Φλόγισαν τα μάτια!
Νάνι νάνι το μωρό μου, νάνι το χρυσό μου.
νάνι, Kostis nil - Μάιος 2022
Μια δυο καταιγίδες κένταγε η φωνή
Έτρεχαν απ' μέσα,
Γιατί καρδιά μου!
Το τραγούδι σου να είναι πάντα μελαγχολικό.
Είμαι κάπου μακριά αποκρίθηκε η φωνή
Τα χέρια μου μικρά,
Χάνονται στη νύχτα!
Κυνηγιέμαι ως πέρα, στην ώρα μου λιγοστεύω.
θλίψη, kostis nil - Μάιος 2022
Στο φτερό φύτρωσαν δυο μάτια
Δυο χέρια, δυο πόδια,
Κι ένα στόμα!
Τα δυο χείλη γαλάζια, απεριόριστα φιλιά.
Τα φτερά κάποια μέρα σήκωσαν το σώμα
ψηλά και λαμπερά,
Ίκαρος!
Μες τα εξάμετρα, δέος, τα φονικά φιλιά..
Ίκαρος, Kostis nil - Μάιος 2022
Σε ένα κλαδί η μελωδική ωραιότητα
Ώσπου ένα χάσμα,
Ρέστα!
Ομοιάζει με κορμί που θροΐζει, όμοια η ψυχή.
Αφηρημένοι τύποι με ψηφία ορατά
Συχνά θυελλώδεις άνεμοι,
Ρέστα!
Το σώμα σαν ένα νεκρό ρόδο ανυπέρβλητο.
ρέστα, Kostis nil - Μάιος 2022
Μια αντήχηση από πλάνη, μια διαμάχη
Ανυπόφορη στριγκλιά,
Μια πεταλούδα!
Αυτόδηλα κρεμάστηκε το πέταγμά της.
Ήχος τρομπόνι συνόδευε τα χρώματα
Μετέωροι τεχνίτες γύρω,
Έκλαυσε έως αργά!
Στο φέγγος αναποδογύρισαν τα φτερά της.
πεταλούδα, Kostis nil - Μάιος 2022
Τα φώτα απείχαν, ισχνοί πίδακες
Άμετρο ψυχρό αεράκι
Μη δεν σ' είδα!
Τυλιγμένος με μελάνια, σύνθεση καπνού.
Μη δεν πήγα σ' άλλη πόλη, δεν γύρισα
Χαρτόκουτες κυοφορούν,
Άθλιο φεγγάρι!
Μεταβάλει τα σπέρματα της φόρμας, το Θείο.
σόχο, kostis nil - Mάιος 2022