ΓΛΥΠΤΟ

 

Κάθε πουλί, κάθε κλαδί η πέτρα

Γυμνό γλυπτό

              Στη μακρινή πλαγιά!

Ακούω δέντρων κλαδιά με τις παλάμες τους.

Κάθε ζωή, κάθε έρωτας η αγάπη

Το βλέμμα βυζαίνει

                        Η σάρκα!

Το χρυσαφένιο σώμα μια αστραπή διαχέει.

γλυπτό, kostis nil - Δεκέμβριος 2022

ΠΗΓΗ

 

Άγγιξέ με νοτισμένη πηγή με το άσμα σου

Ω μια μόνο πνοή

                      Το πρωινό!

Ντύσε με φορές με τ’ αστείρευτο τραγούδι σου.

 

 

Ω λαλιές των πουλιών με τις χρυσές ραμφοθήκες

Με τι πλοκή

                Ανάλαφρο κυλάει αγέρι!

Το κάθε τι από μέσα σου πεντακάθαρα θροΐζει.

Πηγή, kostis nil – Δεκέμβριος 2022

 

Βατόμουρο

 Βατόμουρο

Μισόκλειστα μάτια, αόρατη περπατησιά νόμισμα

Όπου κυνηγιέται η καρδιά μου

Γύρισα παντού!

Όμοια τόσες νύχτες πριν το νέο χρώμα του νερού.

Ίδια φοβισμένη σάρκα, ίδιος ουρανός, η σφύρα

Με την απειλή των πάγων

Πιο σκέρτσο!

Σ’ ένα θαυμαστό - άδεια ματόκλαδα - νου να συλλαβίζει.

βατόμουρο, kostis nil – Δεκέμβριος 2022

Πειρατής

 

Το σπαθί μου είναι αλαβάστρινο - πειρατή

Το στήθος τριχωτό, κοκκινογένη

Και τόσα χαιμαλιά, αδιάκριτα δαχτυλίδια

Ω μαγικά κάτοπτρα εισβάλουν

Ολοπράσινο φεγγάρι της νύχτας πυρπολείται.

 

Ω αθάνατη στιγμή απο μαχαίρι στη καρδιά

Ω χρυσάφι στ’ αμπάρια πεσύχαρης θάλασσας

Ω θαλάσσια πληγή, πληγή αγριολούλοδου

Το δίχως τράφικε· μεταμόρφωσε τον πειρατή.

 

 

πειρατής, Kostis nil – Σεπτέμβιος 2022

ΓΛΑΡΟΙ

 

Ω εκείνο το κατάστρωμα, μόνο τα χείλη μου

Ω φιλιέται θάλασσα

                                Ουρανός!

Ω ήρθε ξημέρωμα στράγγισε τα χρυσά του.

Εγκυμονούσα του τρίτου παράλληλου γλάροι

Κρώζουν

                Κραυγάζουν!

Ω μ' εκείνα λευκά κρίνα να καρφώνουν θάλασσα.

γλάροι, kostis nil - Ιούλιος 2022

ΦΩΛΙΑ

Κάθε γλύφει γύρω τις γωνίες των σπιτιών ήλιος

Λαμπερός καθρέπτης

                               Απ’ ανατολικά!

Μπρούντζος να λάμπει· πρόσωπο και φωτιά μου.

Καλημέρα είπε και μ’ έφερε στου έρωτα ποδιά

Διαυγής θεατής

                          Ανεξάντλητος!

Με φωλιές πουλιών να ταξιδεύουν τ' αφρισμένο κύμα.

φωλιά, Kostis nil - Ιούλιος 2022

ΣΤΑΓΟΝΕΣ

 

Τα σύννεφα πλησίασαν απειλητικά πάνω μου

Μηδέ ερωτεύσιμα

                        Γκρίζες βλεφαρίδες!

Άηχα κρουστά έβαλαν μπρος ετούτη τη γιορτή.

Μακρινέ ουρανέ κάθε πού σταγόνα· η γη τραγουδεί

Βραχιόλια ηχούν

                          Στάζουν σκουλαρίκια! 

Απ’ καθρέπτες ένοχες σταγόνες σβήνουν φωτιές.

σταγόνες, kostis nil – Ιούλιος 2022